<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<collection>
<dc:dc xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:invenio="http://invenio-software.org/elements/1.0" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc/ http://www.openarchives.org/OAI/2.0/oai_dc.xsd"><dc:identifier>doi:10.46277/rlir.2025.598-602</dc:identifier><dc:language>cat</dc:language><dc:creator>Giralt Latorre, Javier</dc:creator><dc:title>Leopoldo Peñarroja Torrejón, Toponimia valenciana. Provincia de Castellón. Documentación y estudio crítico-etimológico de mil topónimos, vivos y desaparecidos, de ambas áreas de predominio lingüístico, Córdoba, Editorial Almuzara, 2024, 550 p.</dc:title><dc:identifier>ART-2025-147064</dc:identifier><dc:description>Com ja diguérem en un altre lloc 1, l’onomàstica és un àmbit d’estudi ben engrescador. Topònims i antropònims susciten sempre el desig de conèixer el sentit d’aquella paraula que esdevé tan familiar, tan pròpia, perquè sabem que tenen un origen i que hi ha una motivació que va afavorir en un primer moment que s’apliqués a un indret o a un individu. En definitiva, perquè som conscients que aquests mots –de la mateixa manera que aquells que formen part del lèxic comú– tenen una història al darrere, que n’ha pogut condicionar la forma i el significat.</dc:description><dc:date>2025</dc:date><dc:source>http://zaguan.unizar.es/record/165445</dc:source><dc:doi>10.46277/rlir.2025.598-602</dc:doi><dc:identifier>http://zaguan.unizar.es/record/165445</dc:identifier><dc:identifier>oai:zaguan.unizar.es:165445</dc:identifier><dc:identifier.citation>Revue de Linguistique Romane 89 (2025), 598-602</dc:identifier.citation><dc:rights>All rights reserved</dc:rights><dc:rights>http://www.europeana.eu/rights/rr-f/</dc:rights><dc:rights>info:eu-repo/semantics/closedAccess</dc:rights></dc:dc>

</collection>